O Zaman Küs Ölene Kadar

Bu hafta, Pax Sahne’de Yapı Tiyatro’nun oyunu “O Zaman Küs Ölene Kadar”ı izlemeye gittim.

Pax Sahne’ye ilk gidişimdi. Yer iminin olduğu sokakta, Pax Sahne’ye ait bir tabelaya rastlamadım. Tesadüfen sokaktaki birinin yönlendirmesiyle, çarşının içindeki sahneye ulaşabildim.

Oyun saati yaklaşırken, içeri geçtik. Sahnenin olduğu kısım, mezarlık olarak dekore edilmişti.

Başta, abi ve kardeşin diyaloglarını dinlerken, sesleri neden böyle diye düşündüm. Sanki iki çocuk konuşuyordu. Hikaye ilerleyip, ışıklandırmanın değişmesiyle, oyunda bir zaman geçişi olduğunu anladım.

O dalga geçilen küçük kardeş gitmiş, yerine sorumluluk sahibi bir adam gelmişti. Eğlenceli abi ise, yetişkinlikten nasibini almış; hayatın yaptığı tatsız sürprizlere hazırlıksız yakalanmıştı.

Babalarının mezarı başında hesaplaşan iki kardeşin diyaloglarını son derece gerçekçi buldum. Hayat beş dakikaydı ve Müzeyyen Senar’la bahtımızın rüzgarına kapılmak çok olasıydı.

Yolu Kadıköy’e düşeceklere, şimdiden iyi seyirler!

Pukuri