Canavar

Bugünku konumuz, canavarlar.

Narin Güran davasını, bir anne olarak, elimden geldiğince takip etmeye çalıştım.

Tüm dava sürecinde, gerek yazılı gerek sözlü basında birçok şey okudum, dinledim. Yeri geldi senaryolar havada uçuştu, yeri geldi uzmanlar konuştu. Yine de hiçbiri, cumhuriyet savcısının mahkemeye sunduğu mütalaada yer alan şu ifadeler kadar dikkatimi çekmedi.

Haber sitelerinde yer aldığı şekliyle alıntılıyorum:

“Aile üyelerinin neredeyse tamamının olay gününe ait konuşma, mesaj içerikleri ile WhatsApp kayıtlarını silmiş olduklarının belirlenmesi karşısında aile üyelerinin başından itibaren olaydan haberdar oldukları ve ortaya çıkmasını engellemeye yönelik olarak yoğun çaba içerisinde oldukları şüpheye yer vermeyecek biçimde tespit edilmiştir.”

Bu kısım, bana pür dikkat izlediğim o oyunu hatırlattı: Canavar.

Tülin Özen, Gülçin Kültür Şahin ve Hakan Emre Ünal’ın yer aldığı oyunu, 2024 yılının son aylarında CKM’de izlemiştim.

Biletlerini hep ön sıralardan almaya çalışan bir tiyatro izleyicisi olarak, bu sefer başarmıştım. İkinci sıranın köşesindeydim. Koltuk numarası B11.

Planlama konusunda çok mütevazi olamayacağım. (Zira, pandemi öncesi Harbiye Açıkhava’da gerçekleşen Tarkan konserlerindeki bilet performansımı yakın çevrem iyi bilir.) Ama… Bugüne kadar yaptığım en iyi bilet alımı olabilir. Nedenini az sonra detaylandıracağım.

İki kiz kardeş, büyük şehrin gürültüsünden uzakta, sakin bir hayat sürmektedirler. Bir gün, ünlü bir yazar olan erkek kuzenleri evlerine ziyarete gelir ve hikaye başlar.

Geçmiş günler, insanlar, hatıralar derken; bir bir ortaya dökülür saklanan sırlar. Kuzenlerin yaşadığı acı olaylar, izleyiciyi başka gözle değerlendirme yapmaya iter. Ve sonra o sorular belirir: Sadece yapan mıdır canavar? Yoksa susan da canavar mıdır?

Konusu itibariyle içinde ağır cümleler barındıran oyuna, kendinizi hazırlayarak gitmeniz ve algınızı diri tutmanız son derece önemli. Oturduğum koltuğa gelince…

Olaya tümden dahil olmuş gibi hissetmem bir yana; Tülin Özen’in o muhteşem tiradıyla, elektrik çarpmışa döndüm. Sahneye o kadar yakındım ki, o anki hisleri içime işledi. Oyundan sonraki birkaç gün “Acaba bilmediğimiz neler yaşanıyor?” cümlesini kendime çokça sordum.

Canavar, içinde bulunduğumuz coğrafyada mutlaka izlenmesi gereken, hayli düşündürücü bir oyun. Korkmadan izlemeli.

Sağlıcakla,

Pukuri